اپرا اس او اچ ده

اپرا در پایان آغاز می‌شود. زن به‌تازگی تجربه‌ای ترسناک داشته است؛ یک برخورد بین رایانه و مغزش که به رایانه وصل است. دو بخش اول ما را از بازسازی داستان او، استفاده از جسمش، گفتار، حافظه و بانک‌های داده و مغز مرکزی رایانه عبور می‌دهند. او با رایانه شریک ژنتیک مواد آلی دارد و رایانه به جای بخشی از بدنش با ماده سایبرنتیک جایگزین می‌شود. رابطه برای هر دو نامشخص است. جایی که واقعیت وجود دارد در یک شبکه پر از تو در تو از توهمات، خاطرات شکسته و زندگی درونی او که بر روی صفحات رایانه نمایش داده می‌شود و خود فیلم نیز. او فیزیکی حضور دارد، شاهد است و در داستان با رایانه در صحنه اجرا می‌کند. داستان به طور همزمان از سوی او و ما برای درک این که چه چیزی باعث این حادثه شد ادامه می‌یابد.