باشگاه ۲۰۰ مایل بر ساعت

برخی تمام پول خود را خرج کرده و جان خود را به خطر می‌اندازند برای چیزی بیش از اهداف شخصی. این تمام مفهوم مسابقات سرعت زمینی است، یک ورزش موتوری آماتور که چیزی جز احترام همتایان یک مسابقه‌دهنده و دستیابی به یک رکورد سرعت بالا عایدش نمی‌شود. این همان سرگرمی است که تمام دنیای هات‌رادینگ را به وجود آورد، زمانی که در دهه ۱۹۳۰ سازندگان خودروهای خانگی در زمین‌های خشک دریاچه دوردست صحرای کالیفرنیای جنوبی گرد هم آمدند تا ببینند ماشین چه کسی می‌تواند سریع‌تر برود. در سال ۱۹۴۹، هات‌رادرها برای اولین بار به مسیرهای سرعت بالا در دشت نمکی معروف بونویل دسترسی پیدا کردند و اکنون تلاش برای ثبت رکوردهای بیش از ۲۰۰ مایل بر ساعت به مکان‌های مختلف در سراسر جهان گسترش یافته است. آن مسابقه‌دهندگانی که رکوردهای بیش از ۲۰۰ مایل بر ساعت را ثبت می‌کنند، در باشگاه انحصاری ۲۰۰ مایل بر ساعت در هر مکانی که رکوردها نگهداری می‌شوند، ثبت می‌شوند. تنها تعداد معدودی از افراد در چندین باشگاه ۲۰۰ مایل بر ساعت عضو شده‌اند.