به سوی آینده

در یک یکشنبه آخرین روز تابستان سال هزار و یازده کارگردان زن گروهی از فیلمسازان نویسندگان موسیقیدانان هنرمندان منتقدان و دوستان را در آپارتمانی گرد هم می آورد تا صحنه ای از فیلم دوران رکود را بازسازی کنند تصاویر دور از هم در قالب های مختلف به نمایش گذاشته می شود دوربین ها تلفن ها و رایانه ها در زوایای ممکن حرکت می کنند و عمل را چه در جلوی دوربین و چه پشت آن ثبت می کنند این نگاه صمیمی و بازیگوش به فرایند همکارانه سینمایی است که تکه ای از کارزار همیشگی فیلمبردار است که لحظات گذرا قبل از فرود روز را پیش می برد