خط داستانی
کارگردانی: کن جیکوبز، ۱۹۸۵. به گفتهٔ خودش: «ای کاش بیشتر چیزها در وضعیت خام، بهعنوان منبع اصلی برای هرکس در دسترس بود و برای دیگران به همان صورت نگه داشته میشد، تا شواهد بدون آلودگی به هنرِ پدیدآورندهِ اختیارِ اجباریِ «ویرایش»، «نشان دادن» هدفمند که راهی مستقیم و باریک از میان جنگل سینمایی میبرد، و ما با تصور رفتن به جایی از مسیر عبور میکنیم و همه چیز را از دست میدهیم. بهتر اینکه فقط به ناحیه اشاره شود، تا زمان صرف کردن برای کاوش، در سختی و بهتنهایی. برای بیطرفانهترین خبر باید کل خبر را داشت، یا دستِ کم تمامی سرنخها بدون ترتیب مجدد. اوف، برای موزهٔ فریتهای یافتشده، یا کانال کابلی، کتابخانه، موزهِ فقر از گفتنِ زبانههای بیمصرف برای تماشاگران بااستعداد/شنوندگان.»
