خط داستانی
«مسابقه ضد زمان» ما را به دورپایانی حرفهای دوچرخهسوار، دیوید میلار، میبرد و تا آخرین رویارویی او با تور دو فرانس پیش میرود. ما به درون پلوتون (گروه اصلی دوچرخهسواران) وارد میشویم، از سربالاییهای غیرممکن بالا رانده میشویم و با سرعت از فرودگاههای تند پایین میرویم، در کنارش روی تخت هتل، پس از مسابقه و در حالی که از درد به خود میپیچد، دراز میکشیم. در خودروی پشتیبانی سوار میشویم، منبع آرامش، آذوقه و رهایی کوتاهمدت از سرماست. و میدانیم که هر مایلی که پیموده میشود، یک مایل به پایان نزدیکتر است.
