خط داستانی
لیمینال تجربه روزمره بودن در بین بودن را کاوش می کند و لحظه ای آگاهانه برای تجربه آنچه معمولاً به شکل ناخودآگاه می گذرد ارائه می دهد این فیلم در جریان یک ایستگاه مترو تنظیم شده است و بر گذار بیگانگی و توقف های کوتاه در حرکت تأمل می کند به عنوان فیلم مد لباس را پوشاک را به عنوان نمایش زندگی در حرکت می داند جایی که شکل بدنی و نور درک بدن را در فضای عمومی تعیین می کند
