حمامی برای خود

در شصت و پنج سالگی، آنتونیا تجسم یک خانه‌دار متعهد است. اما در زیر ظاهر بی‌ادعایش، یک وسواس عجیب نهفته است: او در حریم خصوصی حمام‌ها آرامش می‌یابد، جایی که می‌تواند با یک علامت "مشغول" به سادگی تنهایی بی‌زحمت را ادعا کند. در این دیوارها، او به فراخوان واقعی خود به عنوان یک نویسنده پاسخ می‌دهد، از یکنواختی زندگی روزمره‌اش فرار می‌کند و ارتباطات غیرمنتظره‌ای را شکل می‌دهد که در نهایت چهره دوستانه‌ای را که به جهان ارائه می‌دهد به چالش می‌کشد.