وداع طولانی

در «ادایوس طولانی»، هنرمند-آرشیوشنندِ آندرو لامپِرت بازسازیِ فرضیِ فیلم رابرت آلتمنِ «خداحافظ طولانی» را بر پایه این فرض که نگاتیو فیلم گم شده و تنها نسخه موجود اشتباه است انجام می‌دهد: ۱۶ میلی‌متری به جای ۳۵ میلی‌متری، سیاه و سفید به جای Technicolor، و دوبله به اسپانیایی. با روش‌های نامطمئن برای دستیابی به اصالت، «وداع طولانی» هم‌زمان تجربه‌ای زیب‌شناسانه و کاوشی بازیگوشانه از معماهای فلسفی مربوط به حفظ تاریخ سینما برای نسل‌های آینده است.