خط داستانی
این تولید استودیویی از سال ۱۹۷۸ از مقدمه کوهستانی اثر وگنر تنها بخشی از تولیدات مشهور جشنواره سالزبورگ/اپرای مترویی است که اولین بار در دهه ۱۹۶۰ دیده شد و به فیلم رسید. براساس یکی از آن تولیدات اولیه، ژورژ واکویچ صحنهپردازی و دگرگونیهایی ایجاد کرد که از مفهوم کارایان با هر امکان ممکن پشتیبانی میکرد. کارایان با صحنهآرایی حماسی به سبک زمانهای دیگر، کرامت خدایان را به جای نارساییهای انسانیشان برجسته میکرد. با خوانندگان، بهویژه پیتر شریر، گروهی در اختیار کارایان بود که به نیتهای او کاملاً منطبق میشد.
