بانوی مستقل کراگی

مدتی پس از درگذشتش، کارگردان فیلم جسیکا کراگی، دوباره یک کیف دستی قدیمی را باز می‌کند و یادآور زندگی بی‌مثال و عشق‌های این زن پرقدرت و جذاب می‌شود که آثارش مدت‌ها به فراموشی سپرده شده بود. کراگی یکی از نخستین زنانی بود که به تهیه مستند می‌پرداخت. در دهه‌های چهل و اوایل پنجاه میلادی، او خارج از جنبش مستند بریتانیا کار می‌کرد و فیلم‌هایی مانند «دختر بودن یعنی چه» (1951) درباره حقوق برابر دستمزد و «از هرج و مرج به درون» (1944)، نخستین فیلم درباره هنرمندان در کار، با حضور هنری مور و پال نش، موضوعات تازه‌ای را برای سینما با ترکیبی منحصر به فرد از درام، بحث و شوخ‌طبعی مطرح کردند. «بانوی مستقل کراگی» از نوشته‌ها و فیلم‌های ناگفته کارگردان استفاده می‌کند تا مبارزات پُر شور او برای ساخته شدن و توزیع پروژه‌های رادیکالش را آشکار سازد، از جمله آخرین اثرش درباره مناقشه یوگسلاوی که در زمانی که 83 سال داشت با همسرش، مایکل فوت، رهبر سابق حزب کارگر، ساخت.