۴۵ متر مربع

مبارزه یک زن جوان برای غلبه بر محدودیت‌های اقتصادی زندگی به منظور دستیابی به اراده واقعی‌اش. او بیست و سه ساله است و با مادرش زندگی می‌کند، توافقی که دیگر نمی‌تواند تحمل کند. با وجود وسایل اقتصادی ناچیزش، که تنها برای زنده ماندن در دو ماه اول کافی است، او از خانه خارج می‌شود و یک آپارتمان ۴۵ متر مربعی اجاره می‌کند. در طول این دو ماه آزادی، او خود واقعی‌اش را کشف می‌کند و به فرهنگ شاعرانه و لیبرال‌تری نزدیک می‌شود، برای او، یک روش زندگی جدید که به آرامی در حین جستجو در وسایلی که مستاجر قبلی، پسری هم سنش، در آپارتمان گذاشته است، نمایان می‌شود.