بین ما

ما تاریخ‌ها و واقعیت‌ها را به خاطر می‌سپاریم، در حالی که جزئیات کوچک را از دست می‌دهیم — مانند بوته‌ای از گل‌های وحشی تابستانی، اشک پیاز، سرمای زمستان روی نیمکت ایستگاه اتوبوس. ما تولدهای عزیزانمان و طرز نوشیدن چای آن‌ها را به خاطر می‌سپاریم، اما لمس‌های غیرمنتظره، نگاه‌های معلق، گفت‌وگوهای ساده را فراموش می‌کنیم. و گاهی — وقتی به سرعت از هم جدا می‌شویم — چنین لحظه‌هایی را در حافظه حک می‌کنیم.