ماشینه برای تماشا

در سال هزار و نهصد هفتاد، فیلمساز پیتر کوبلکا سالن سینمایی ساخت که خطوط دید کنترل شده و مخمل سیاه موجب می شد همه چیز به جز صفحه نمایش در تاریکی فرو رود.او سینمای نامرئی خود را به عنوان «ماشین برای تماشا» نامید. در این ماجراجویی‌های دید، کارگردانان اوسکار رابای، ریچارد میسک و چارلی شاكلتن از تجربه واقعیت مجازی در زمان حال، اجرای زنده و مقاله ویدیویی استفاده می‌کنند تا تئاتر مصر را به «ماشین‌های برای تماشا» تبدیل کنند و نحوه تماشای فیلم‌ها را بررسی کنند