خط داستانی
وقتی در ۲۹ سالگی به سن پترزبورگ میرسد، ماریوس پتیپا تنها یک رقصنده گمنام است که برای فرار از بدهیهایش از اروپای غربی گریخته. او حتی در خیال هم نمیبیند که همکاریش با گروه باله امپراتوری روسیه - که در آن زمان نسبتاً متوسط بود - چهل سال بعد، او را به عنوان یکی از بزرگترین طراحان رقص در تاریخ رقص معرفی خواهد کرد. این مارسیالاصل در تئاترهای کمنی بولشوی و سپس مارینسکی، در پایتختی که هنوز حالت ایالتی داشت و سالی سه تولید برای راضی کردن مخاطبان کمتوقع کافی بود، هنر جدیدی از باله را در طول شصت اثر، بین سالهای ۱۸۶۲ (دختر فرعون) و ۱۸۹۵ (دریاچه قو) خلق خواهد کرد.
