خط داستانی
بدن و به ویژه بدن زن غالباً کانون پرسش هایی درباره منش، روابط_subjectobject، مقاومت سیاسی و جنسیت است. مفهوم زبان بدن ازورک بر این پرسش ها واکنش کنایی دارد و به پایان یافتن جسم یا دست کم قطعی ترین جدا شدن از آنچه ما از پدیده ای زیستی وجودی یا متافیزیکی می پنداریم اذعان می کند. اگزبرت از هرگونه همبستگی یا وحدت جسم، فضا یا زمان جدا شده و به جهان چندتایی و تفاوتی که در بازنمایی گرفتار است، می رسد.Export از هر ایده ای درباره وحدت جسمی و زمانی فاصله گرفته و به جهان گسیخته ای از دوگانه سازی و تفاوت رسیده است که در نمایش نگه داشته میشود.
