خط داستانی
کودکان نقاش به بررسی شیمی ظریف تعامل دانشآموزان در یک کلاس هنر میپردازد، از طریق تقابل مداوم پرترههای سیاه و سفید از کودکان با بخشهای لیرکی که در رنگهای زنده به بررسی نقاشیهای تخیلی و بیانی آنها میپردازد. با آزمایش رنگ به عنوان ابزاری برای بیان عمیق دنیای درونی کودکان و ابزاری برای بررسی روانشناختی عمیقتر، هانی به دوربین خود اجازه میدهد آزادانه بر روی نقاشیها حرکت کند و آثار هنری را به شیوهای درگیرکننده و یادآور آلن رنه، “از قاب خارج کند.”
