ادوارد وایپر - فیلمشناسی
Biography
ادوارد وایمپر یک کوهنورد و تصویرگر بریتانیایی بود که در 27 آوریل 1840 در لندن به دنیا آمد و در 16 سپتامبر 1911 در شامونیکس و در آنجا به خاک سپرده شد. او بیشتر به دلیل حضور در اکسپدیشن غم انگیزی که برای اولین بار در 14 ژوئیه 1865 ماترهورن را فتح کرد و به خاطر قله ها و مسیرهایی که نامش به آنها نسبت داده می شود، شهرت دارد.
او به عنوان نقشه کش و حکاکی آموزش دید. او کوه های آلپ را به مناسبت تعهد به ساختن تصاویر کشف می کند. الفاز برجستهترین صعودهای او میتوان به Barre des Écrins در توده Écrins در سال 1864 و در سال 1865 Aiguille Verte در توده Mont-Blanc و به ویژه Matterhorn در Valais Alps اشاره کرد، قلهای که تلاشهای زیادی را دفع کرده بود. او همچنین اولین صعود از Chimborazo را در سال 1880 انجام داد. موفقیت در Matterhorn در اثر تصادفی که در آن چهار نفر از جمله راهنمای Chamonix، Michel Croz کشته شدند، خدشه دار شد. موفقیت او، سمدتی قبل، در Aiguille Verte، همراه با راهنماهای Valais، به ویژه در Chamonix احساس بدی داشت. داستان صعود او موضوع کتاب او در میان کوه های آلپ (1871) است که در آن شخصیت فاتح او آشکار می شود. وایپر به قله ها علاقه دارد نه به مسیرها: او زیباترین و سخت ترین قله های بکر زمان خود را انتخاب می کند، خود را با بهترین راهنمایان ممکن احاطه می کند و به لطف حس فوق العاده اشکوه، کارآمدترین مسیر را برای رسیدن به قله تعیین می کند. از این رو، برای ایگی ورت، راهرویی را که نام او را بر روی تمام ارتفاع خود گذاشته است، با وجود زیبایی ذاتی آن، طی نکرد: او در یک سوم آخر، مستقیماً به سمت قله منشعب شد، و از گذرگاهی که دیگر شیبدارترین و جالبترین قسمت کولوار را نمیگیرد، اجتناب کرد. در این مورد، وایپر به وضوح با مومری، که بیست سال بعد، زیبایی برای اومسیر و سختی آن اولویت دارد.
وایپر پس از کوه های آلپ به توده های دیگر علاقه مند است. او در Pyrenees، به ویژه Vignemale با راهنمای سلستین پاست صعود می کند. در واقع، او در تقاطع تاریخ کوهنوردی، بین کوهنوردی اکتشافی و کوهنوردی ورزشی قرار دارد (کتاب او هنوز پر از نمادهای علمی در مورد یخچالها و غیره است که دیگر در میان جانشینانش یافت نمیشوند).
از تسریع اووایپر در سال 1867 توسط رابرت براون به گرینلند سازماندهی شد، ویمپر مجموعه مهمی از گیاهان فسیلی را که توسط پروفسور هیر توصیف شده بود، به ارمغان آورد و در موزه بریتانیا سپرده شد. اگرچه او به دلیل کمبود تدارکات ناتوان بود، اما ثابت کرد که داخل گرینلند را می توان با سورتمه کاوش کرد و این به پیشرفت اکتشافات قطب شمال کمک کرد. اکتشاف دیگری در سال 1872 با هدف کاوش در ساحل انجام شد. وایپر سپس یک اکسپدیتی ترتیب دادیون به اکوادور برای مطالعه بیماری حاد کوهستانی و اثرات کاهش فشار اتمسفر بر بدن انسان. راهنمای او ژان آنتوان کارل بود (که بعداً پس از نجات مشتریانش از طوفان برف از خستگی در ماترهورن میمیرد). وایپر دو صعود از چیمبورازو (6310 متر) انجام داد. او یک شب را در قله کوتوپاکسی گذراند و با ژان آنتوان کارل و لوئیس کارل اولین صعود قله های بزرگ را انجام داد.
فیلمشناسی
