مارگو وینکلر یک هنرپیشه آمریکایی است که اغلب نقش های کوچکی به عنوان مسئول پذیرش، منشی یا قاضی بازی می کرد. او برای نقش های کوچکش در چندین فیلم مارتین اسکورسیزی که همسرش ایروین وینکلر تهیه کننده آن بود، شناخته می شود. او بیشتر به خاطر بازی در «رفقای خوب» (1990) در نقش بل کسلر و به عنوان مسئول پذیرش در «پادشاه کمدی» (1983) که شخصیت رابرت دنیرو در موارد متعدد به او نزدیک می شود، شناخته شده است. او همچنین برای بازی در نقش باربارا شناخته شده استزندگی به عنوان یک خانه (2001). او اولین نمایش خود را در سال 1970 در فیلم «بیانیه توت فرنگی» ساخته استوارت هاگمن انجام داد. در سال 1999 او در عکس پسرش چارلز وینکلر راکی ​​مارسیانو ظاهر شد و آخرین حضور او در سال 2006 در خانه شجاع شوهرش ایروین وینکلر به عنوان یک مادر اتاق انتظار بود.