برتراند کاستلی (زاده 3 دسامبر 1929، Salon-de-Provence - 1 اوت 2008) تهیه کننده، کارگردان، طراح نور، طراح رقص، نقاش و نویسنده فرانسوی بود که بیشتر به عنوان تهیه کننده اجرایی بسیاری از تولیدات موزیکال راک Hair در همکاری با مایکل باتلر و مایکل باتلر تهیه کنندگان اصلی نمایش شناخته می شود. کاستلی در کمک به نمایش برادوی نقش اساسی داشت و بعداً تلاش برای معرفی Hair به یک نمایشگاه جهانی را رهبری کرد.مخاطبان غذاخور

کاستلی که به عنوان یک طراح نور مبتکر برای باله و اپرا شروع شد، قبل از تبدیل شدن به تهیه‌کننده مو در نیویورک، فیلمنامه‌نویسی، نمایشنامه‌نویسی، طراحی رقص و کارگردانی را امتحان کرد و سپس مغز متفکر بسیاری از تولیدات بین‌المللی آن بود. در سال‌های بعد، او در اقامتگاه بلموند ماروما در مکزیک هنرمند شد و در آنجا نقاشی‌هایی را برای هر اتاق در استراحتگاه خلق کرد.

کاستلی در Salon-de-Provence، Bouc به دنیا آمدhes-du-Rhône، فرانسه، از میراث کورسی. در طول جنگ جهانی دوم، او در یک سینما مشغول به کار پروژکتور شد. کاستلی و دوستانش شروع به نقاشی و نوشتن و اجرای نمایشنامه، اپرا و باله کردند تا غم و اندوه پاریس تحت اشغال نازی ها را کنار بگذارند. در سن 17 سالگی، پس از جنگ، او به آلمان رفت و چراغ‌ها را برای یک سیرک کوچک اجرا کرد، هنرهای تئاتر را آموخت و تکنیک‌های نورپردازی ابتکاری را توسعه داد.

کاستلی حرفه ای خود را آغاز کردحرفه هنری در فرانسه کار برای شرکت های باله و اپرا در پاریس، شروع با طراحی نور. برای تامین مالی بلندپروازی های خود برای ایجاد یک باله جدی، در سن 21 سالگی برای اولین بار یک باله کوتاه به نام "Le colleur d'affiches" ایجاد کرد که در آن لباس رقصندگان را به عنوان پوسترهای تبلیغاتی بزرگ می پوشاند، که در تبلیغات هر محصول از طریق یک انفرادی سه دقیقه ای زنده می شد. او جسورانه این مفهوم منحصر به فرد را به شرکت های بزرگی مانند Perrier، Cartier ارائه کرد، کریستین دیور و کوینترو. شرکت‌ها کنجکاو شدند و تامین مالی کردند. او سپس توانست یک محصول درجه یک از باله خود Les Algues را به آهنگسازی گای برنارد به صحنه ببرد و بالرین جانین شارات را برای طراحی رقص و رقص نقش اصلی استخدام کرد. باله موفقیت قابل توجهی را برای او به ارمغان آورد و به او "مدخلی برای جامعه هنرمندان" داد که در آن زمان شامل لوئی-فردیناند سلین و ژان پل سارتر بود. او به داخل سفر کرددایره های هنری پاریس و آرنج های مالیده شده با پابلو پیکاسو، مارسل مارسو و ژان کوکتو. به گفته دخترش، او زمانی به عنوان دستیار پیکاسو کار می کرد و گهگاه عاشق فرانسوا ژیلو، مادر دو فرزند پیکاسو بود. برای چند سال بعد، او آثاری برای Les Ballets Africaines، Champs Elysees Theatre و Marquis de Cuevas Ballet Company خلق، تولید و کارگردانی کرد. باله های دیگری که او روی آنها کار کرد Face To بودچهره و چراغ سبز، چراغ قرمز. ...

منبع: مقاله «برتراند کاستلی» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.